GERÇEK BİR DÜNYA MASALI: ŞEHRAZAT

Sanmayasın ki; aşk akıl işidir,

Gül ki her gönlün mürşididir.

Kimini kokusuyla şad eder;

Kimini de dikeniyle irşad eder.

                                                   Şems

       Giriş

    Bir aşk damladı yüreklere çok eski bir zamanda. Oracıkta değiştiriverdi âşıklar, tüm aşk ezberlerini. Silkindiriverdi gaflet uykusuna yatmış tembel gönülleri.Onların gözlerine zorla ışık tuttu. “Aşk” dedi her nefesinde ve herkesin karşısında durdu korkudan çok uzakta yaşarken. Tüm yasaklar ve kurallar hayatımıza yön verirken yaşamanın sıradanlığını haykırdı her gelişinde. Kimin, ne zaman ve neye karşı çıkacağını düşünerek geçen bir ömre sahip olmaktansa, o ömrü şerbet yapıp kafaya dikmek daha iyidir diye o şerbeti tek seferde ve kana kana içti. Bir seferde ama tadını tüm benliğinde hissederek kafaya dikti. Korku ve tedirginlikle küçücük yudumlar alanların okumaması gereken bir masal olduğunu da her satırda vurguladı bize. Yüreğinin sesini dikenli tellerle çeviren insanlara inat söyledi yüreğinden geçenleri. Olmayacak denilen her şeyin olduğu bir yer belirledi bukitabın her sayfasında. İnsanların, babadan oğula geçen tabuları uğruna kendilerini tıktıkları bir düzene edilen isyanın masalı bu. Tekdüzeliğe ve kısır döngülere başkaldıran bir kadının bedeninde muştulandı dünyaya. Kadınların ezilip hor görüldüğü, bastırıldığı, sindirildiği, sömürüldüğü, öldürüldüğü ve yakıldığı bir gidişata isyan etti kimseye aldırmadan. Kadınların duygularına gem vurmasını öngören bu düzene, ruhunun sonsuzluğuyla karşı duran bir kadın kendi masalını yazdırdı bana. Yalnızca aşka meyledenlerindir bu masal. Ve o kadının hislerini paylaşabilenlerin… Aşka rağmen, aşkının peşinden gidebilen insanların… Ve çoğunluk olan korkaklara inat, cesaretten asla vazgeçmeyenlerin…

.......