BENCEYİŞ

Senleşmeden gel!

Mevlana'nın Şems ile dolanan yürek bağlarını

Sarmaşıkla güneşe benzetip de gel.

Tüm korkularını, zaaflarını, sessiz çığlıklarını

Aklının hoyrat kıyılarına vurduğun gibi

Güzelliğinin en kuytularını aşikar et.

Kıyam ettiği gün Hak aşıkları

Dervişlerin paramparça pabuçları ve soluksuz soluk alışları
İnsan nazarında
Karıncanın katreden çoğalan ummanları
Benim sana yüklediğim en zifiri manaları
Sorup soruşturmadan, nedenini zikretmeden sev.



Dilimde isyankar bir tüy bittiğinde
Umarsız feveranları silkeleyip gecelerden
Karanlığa gömülmek pahasına saklamaktı başını
En büyük yanılışlarımın arkasına.



Hasretinin işkencelere denk gelmesinden
Korktuğum an sarıldım ruhuna
Dudaklarının derinliği tebessümünle seviştiğinde
Hükmünü kaybetti itirazlarım.
Sevgilim!
Aramakla bulamayacak kadar gizlenmiş göz yakışlarım.
Ruhumun parçaları tuzla buz olup sonsuzluğa dağıldığında
Sen bilmeyeceksin
Bu bekleyiş bence senleyişlere mahkum bir aciz
Tüm iç çekişmelerime inat,
Bana bir gelip hiç gitmeyeceksin...