TAHAMMÜLDEN TAHAYYÜL

Damla damla alıştım sensizliğe, içimin burkulmalarına aldırış etmeden.
Vakitsiz ve amansız bir tutkuya hiç mola verdirmeden
Tutuşan canevime zulmettim merhamet etmeden.
Yağmurların susmasına dahi mana yükleyen bir dervişim diyemem
Lakin damlalara özgürlük sağlayacak kadar cömert kalbim.
Sonbaharı sevdiğini biliyorum,
Ve yağmurları...
Onları sana boğan sensizlik çırpınıyor
Çırpınıyor, çırpınıyor da...
Kurtuluşu var mı, mümkün mü?
''Var'' diyemem... ''Yok'' hiç  diyemem...