SEN

Sanki nefesin tüm bedenimde,

Sanki ilk defa karşılaşılan biri gibi yabancı,

Tüm zıtlıklar senden bana kalan.

Varlığımın en birinci nedenidir

Basit bir dudak büzüş,

Her daim sarıp sarmalayan kışkırtıcı bir gülüş, bir süzülüş…

Sanki dokunsam yakalayacak

Sanki çöldeki serap kadar yalan

Sen öpücükler kondururken usulca dudaklarıma

Acımasız sarsıntılar etki etmez cılız varlığıma.

Bir mum gibi eriyip gider bakışlarım

Denizleri kıskandıran nazar boncuklarında.

Öyle durup bakma bana,

Titriyorum kalemini kırdırmış mahkûm çaresizliğinde.

Ya sen yok ol, ya hep var ol;

Ya hep benim ol ya da ben hep senin.

Her anlamda her saniye benliğim,

Dil-i naçiz senden daha sencil

Mavi mavi bana aşık ol.